From “Dukhān” to “Seven Heavens”: Artistic Imagery and Cosmic Aesthetics in Verses 9–12 of Surah Fussilat

Document Type : Original Article

Authors

1 MA Student in Qur’anic Sciences and Hadith, Faculty of Theology, University of Shiraz, Shiraz, Iran

2 Associate Professor of Qur’anic Sciences and Hadith, Faculty of Theology, University of Shiraz, Shiraz, Iran

10.22081/jrla.2025.73214.1416

Abstract

Within the field of Qur’anic studies and the aesthetics of art, new analytical approaches are essential for understanding the rhetorical depth and profound impact of divine discourse. This necessity becomes particularly significant in cosmic verses due to their thematic complexity and rich potential for imagery, thereby highlighting the urgent need for innovative, non-metaphysical interpretations. Focusing on verses 9–12 of Surah Fussilat, the present study aims to identify the components of artistic imagery and rhetorical aesthetics through the lens of literary criticism and the hermeneutics of art. Employing a descriptive–analytical and interdisciplinary approach based on textual analysis and comparative rhetorical studies, the research examines the role of metaphor, simile, and phonetic harmony in creating a dynamic and three-dimensional image of the process of creation. The findings demonstrate that through precise word choice and syntactic structure, the Holy Qur’an not only conveys cosmic realities but also constructs a visual–auditory gallery of creation, offering the reader an aesthetic and contemplative experience. These verses, through their unique verbal architecture, transcend mere narration and engage in artistic creation, presenting a vivid and tangible image of the emergence of the heavens from “smoke” (dukhān) and their sevenfold structure, thereby stimulating the imagination and inviting reflection on the grandeur of creation.

Keywords

Main Subjects

References

  1. ابن‌فارس، احمد بن فارس بن زکریا. (۱۹۷۹). معجم مقاییس اللغة. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
  2. ابن‌منظور، محمد بن مکرم. (۱۹۸۴). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
  3. باقلانی، محمد بن طیب. (۱۹۷۱). إعجاز القرآن. تحقیق سید احمد صقر. قاهره: دار المعارف.
  4. بوعزیزی، محمد صالح. (۱۹۹۸). الإعجاز العلمی فی القرآن الکریم. بیروت: مؤسسة الرسالة.
  5. جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمن. (۱۹۸۴). دلائل الإعجاز فی علم المعانی. تحقیق محمود محمد شاکر. قاهره: مکتبة الخانجی.
  6. حموده، عبدالوهاب. (۱۹۵۳). البیان و أثرة فی فهم القرآن. قاهره: مکتبة النهضة المصریة.
  7. راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (۱۹۹۷). المفردات فی غریب القرآن. تحقیق صفوان عدنان داوودی. دمشق: دار القلم.
  8. زمخشری، محمود بن عمر. (۱۹۹۵). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل وعیون الأقاویل فی وجوه التأویل. بیروت: دار الکتاب العربی.
  9. زملکانی، عبدالواحد بن عبدالکریم. (۲۰۰۰). البرهان الکاشف عن إعجاز القرآن. قاهره: دار السلام.
  10. سکاکی، یوسف بن ابی‌بکر. (۱۹۸۷). مفتاح العلوم. بیروت: دار الکتب العلمیة.
  11. سیبویه، عمرو بن عثمان. (۱۹۸۸). الکتاب. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. قاهره: مکتبة الخانجی.
  12. سید قطب، ابراهیم حسین. (۱۹۹۲). التصویر الفنی فی القرآن. بیروت: دار الشروق.
  13. شفیعی‌کدکنی، محمدرضا. (۱۳۹۲). صور خیال در شعر فارسی. تهران: نشر آگه.
  14. طه عبدالرحمن، طه. (۱۹۹۴). تجدید المنهج فی تقویم التراث. بیروت: المرکز الثقافی العربی.
  15. طباطبائی، سید محمدحسین. (۱۹۷۲). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.
  16. طبری، محمدبن جریر. (۲۰۰۱). جامع البیان فی تأویل آی القرآن. تحقیق احمد محمد شاکر. بیروت: مؤسسه الرساله.
  17. فراهیدی، خلیل بن احمد. (۱۹۸۰). کتاب العین. قم: منشورات دار الهجره.
  18. الکواکبی، عبدالرحمن. (۱۹۹۵). طبائع الاستبداد ومصارع الاستعباد. بیروت: دار المعرفه.
  19. مکاری، احمدبن محمد. (۱۹۸۳). نفح الطیب من غصن الأندلس الرطب. تحقیق إحسان عباس. بیروت: دار صادر.
  20. Abrams، H. (2009). A Glossary of Literary Terms. Ninth Edition. Boston، MA: Wadsworth Cengage Learning.
  21. Böwering، (2017). The Art of the Qur'an: Treasures from the Museum of Turkish and Islamic Arts. Washington، DC: Smithsonian National Museum of Asian Art.
  22. Bukhari، (2019). Quranic Poetics: The Aesthetics of the Divine Word. London: Routledge.
  23. Cohen، (1978). Metaphor as a Scientific Thought. Chicago، IL: University of Chicago Press.

Denzin، N. K.، & Lincoln، Y. S. (2005). The Sage Handbook of Qualitative Research. Third Edition. Thousand Oaks، CA: Sage Publications.

Fish، S. (1980). Is There a Text in This Class?: The Authority of Interpretive Communities. Cambridge، MA: Harvard University Press.

  1. Frazer، James George. (1993). The Golden Bough: A Study in Magic and Religion (Abridged ed.). Ware، Hertfordshire: Wordsworth Editions.
  2. Iser، (1978). The Act of Reading: A Theory of Aesthetic Response. Baltimore، MD: Johns Hopkins University Press.
  3. Jauss، R. (1982). Toward an Aesthetic of Reception. Translated by Timothy Bahti. Minneapolis، MN: University of Minnesota Press.
  4. Jung، G. (1968). Man and His Symbols. New York، NY: Dell Publishing.
  5. Kirk،، & Miller، M. L. (1986). Reliability and Validity in Qualitative Research. Beverly Hills، CA: Sage Publications.
  6. Lund، A. (2008). The Beautiful and the Sublime in the Qur'an. New York، NY: Palgrave Macmillan.
  7. Lohan، G.، & Redman، M. G. (1979). Analyzing Qualitative Data: The Role of the Qualitative Methodologist. Beverly Hills، CA: Sage Publications.
  8. Smith، (2005). Cosmic Rhetoric: An Introduction to the Language of the Universe. New York، NY: Continuum.
  9. Zel'dovich، B.، & Novikov، I. D. (1983). Relativistic Astrophysics، Vol. 2: The Structure and Evolution of the Universe. Revised and Enlarged Edition. Chicago، IL: University of Chicago Press.

Files

History

  • Receive Date: 17 October 2025
  • Revise Date: 10 November 2025
  • Accept Date: 25 November 2025
  • Publish Date: 21 March 2025

Share

How to cite

Statistics