A Study of Tadbīj (Talwīn) in the Holy Qur’an and Its Semantic and Rhetorical Implications

Document Type : Original Article

Authors

1 Faculty of Theology,Shiraz, Shiraz university, Iran

2 Qur’anic and Hadith Sciences, Theology, Shiraz University, Shiraz, Iran

10.22081/jrla.2026.74365.1422

Abstract

The rhetorical power and eloquent inimitability of the Holy Qur’an in conveying the deepest divine concepts have long been at the center of scholarly attention, and exploring its hidden layers is regarded as an undeniable necessity in Qur’anic studies. Among the rhetorical devices employed in the Qur’an, figures of embellishment such as *tadbīj* (talwīn), which utilize concrete and visual colors to convey meanings that transcend material appearances, play a key role in enriching the discursive structure of the Qur’anic text. The central issue of this study is to attain a precise understanding of the meaning‑producing mechanisms of this device in Qur’anic verses and to clarify its diverse functions in a manner that reveals its interpretive dimensions and rhetorical impact. This article aims to analyze the structures and semantic implications of *tadbīj* in selected verses of the Holy Qur’an, with particular emphasis on the role of “concrete colors” in conveying ontological, ethical, and teleological concepts. The research adopts a descriptive‑analytical method, relying on textual analysis of the primary source (the Holy Qur’an) as well as consultation of authoritative exegetical works and classical rhetorical sources. The main finding of the study indicates that *tadbīj*, beyond being merely a verbal ornament, functions as a powerful device for establishing a connection between the sensible and the intelligible; by encoding complex concepts within visual imagery, it elevates the reader’s experience of the text to a deeper level and further manifests the eloquent inimitability of the Holy Qur’an. It is also noteworthy that this rhetorical technique has been reflected in refined Persian literature, demonstrating the unique capacity of colors to organize and enrich rhetorical layers of expression.

Keywords

Main Subjects

References

  1. ابن منظور، محمد بن مکرم (۱۴۱۴ق). لسان العرب (چاپ سوم). بیروت: دار صادر.
  2. ایزر، ولفگانگ (۱۳۸۴). عمل خواندن: نظریه‌ای از واکنش زیبایی‌شناختی (ترجمهٔ حسین پاینده، چاپ اول). تهران: نشر نی.
  3. بلخی، مولوی جلال‌الدین محمد (۱۹۸۷). مثنوی معنوی (تصحیح رینولد ا. نیکلسون، چاپ اول). لیدن: انتشارات بریل.
  4. جرجانی، عبدالقاهر (۱۳۷۹). دلائل الإعجاز (ترجمه و تحقیق سید محمد رادمنش، چاپ سوم). مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی.
  5. ________، (۱۹۹۱). أسرار البلاغة (تحقیق محمد فضائلی، چاپ پنجم). بیروت: دار الفکر.
  6. جوهری، اسماعیل بن حماد (۱۴۰۷ق). الصحاح تاج اللغة و صحاح العربیة (تحقیق احمد عبدالغفور عطّار، چاپ چهارم). بیروت: دار العلم للملایین.
  7. حافظ، شمس‌الدین محمد (۱۳۷۸). دیوان حافظ (به اهتمام محمد قزوینی و قاسم غنی، چاپ ششم). تهران: انتشارات اساطیر.
  8. الرافعی، مصطفی صادق (۲۰۰۵). إعجاز القرآن و البلاغة النبویة (چاپ دهم). بیروت: دار الکتب العلمیة.
  9. ریکور، پل (۱۳۸۷). تفسیر: نظریه‌ای در باب تأویل (ترجمهٔ بابک احمدی، چاپ پنجم). تهران: نشر مرکز.
  10. الزمخشری، محمود بن عمر (۱۹۸۷). الکشّاف عن حقائق غوامض التنزیل (چاپ سوم). بیروت: دار الکتاب العربی.
  11. السباعی، محمد (۲۰۰۳). بلاغة القرآن الکریم و جمالیاته (چاپ دوم). قاهره: دار الفکر العربی.
  12. سجادی، سید جعفر (۱۳۷۲). فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی (چاپ اول). تهران: انتشارات طهوری.
  13. سکاکی، یوسف بن ابی بکر (۱۹۸۷). مفتاح العلوم (تحقیق و تصحیح نعیم زرزور، چاپ دوم). بیروت: دار الکتب العلمیة.
  14. شوالیه، ژان؛ و گربرانت، آلن (۱۳۸۸). فرهنگ نمادها (ترجمهٔ سودابه فضایلی، چاپ پنجم). تهران: انتشارات جیحون.
  15. طباطبایی، سید محمدحسین (۱۳۷۴). المیزان فی تفسیر القرآن (ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی، چاپ پنجم). قم: دفتر انتشارات اسلامی حوزهٔ علمیهٔ قم.
  16. غزالی، ابوحامد محمد (۲۰۰۴). إحیاء علوم الدین (تحقیق محمد خلیل عید، چاپ چهارم). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  17. فخر رازی، محمد بن عمر (۱۹۸۶). التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب) (چاپ سوم). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  18. فندالی، محمود احمد (۲۰۰۴). علم البدیع: دراسة فنیة و تطبیقیة (چاپ اول). عمان: دار المناهج للنشر و التوزیع.
  19. فؤاد عبدالباقی، محمد (۱۳۷۴). المعجم المفهرس لألفاظ القرآن الکریم (چاپ نهم). تهران: انتشارات اساطیر.
  20. قطب، سید (۲۰۰۵). التصویر الفنی فی القرآن (چاپ یازدهم). قاهره: دار الشروق.
  21. کلاوسبرگر، مارتین؛ شردر، یورگ؛ و اشمیت، ولفگانگ (۱۳۸۹). سیمای انسان در هنرهای اسلامی (ترجمهٔ محمد رضایی‌جمال و عباس قیاسوند، چاپ اول). تهران: انتشارات سمت.
  22. Fauconnier, Gilles & Turner, Mark (2002). The Way We Think: Conceptual Blending and the Mind's Hidden Complexities. New York: Basic Books.
  23. Lakoff, George & Johnson, Mark (1980). Metaphors We Live By. Chicago: University of Chicago Press.
Literary Studies of Islamic texts
Volume 10, Issue 28 - Serial Number 28
September 2025
Pages 133-159

Files

History

  • Receive Date: 24 February 2026
  • Accept Date: 20 April 2026
  • Publish Date: 23 September 2025

Share

How to cite

Statistics